نحوه انتخاب یک کارت گرافیک

کارت گرافیک یکی ازعناصر مهم در کامپیوتر است که با توجه به نوع استفاده و نياز کاربران، دارای مدل های متفاوت با پتانسيل های مختلف می باشد. کاربران با توجه به امکانات کارت گرافيک قادر به استفاده از بازی های کامپیوتری پيشرفته ، مشاهده فیلم و انجام عملیات حرفه ای نظير ضبط و ويرايش فیلم ، می باشند. در زمان استفاده از تصاوير گرافيکی حجيم و يا برخی بازی های کامپيوتری، ممکن است تصاوير بصورت منقطع نمايش داده شوند، در چنين مواردی استفاده از يک کارت گرافيک مطلوب و با سرعت مناسب ، علاوه بر افزايش کارآئی سيستم ، امکان پردازش تصاوير دو بعدی و يا تصاوير سه بعدی استفاده شده در بازی های کامپيوتری را با سرعت بيشتر فراهم می نمايد .برخی از کارت های گرافيک دارای امکانات متنوعی نظير پورت های ورودی و خروجی برای اتصال به دوربين های ديجيتال و تلويزيون بوده و در برخی از مدل های ديگر امکان اتصال بيش از يک نمايشگر به کامپيوتر ، وجود دارد. کارت های گرافیک در مقایسه با گذشته دارای امکانات بيشتر، کيفيت بهتر و توانائی مطلوب بمنظور بازخوانی تصاوير می باشند.

جایگاه کارت گرافیک
توليد کنندگان کارت ها و تراشه های ( Chip set ) گرافيک ، سخت افزار خود را هر شش ماه تغيير و بهنگام می نمايند . طراحان و پياده کنندگان محصولات نرم افزاری با اتکاء به پتانسيل های ارائه شده توسط کارت های گرافيک ، قادر به توليد محصولات متنوعی نظير بازی های کامپيوتری پيچيده و با گرافيک بالا می باشند .بازی های کامپيوتری تنها دليل ارائه کارت های گرافيک جديد نبوده و در اين راستا دلايل ديگری همچون استفاده از امکانات جانبی ارائه شده توسط آنان نيز موردنظر می باشد.امکان دسترسی به دو و یا سه تصویر بطور همزمان ، استفاده از پورت DVI ( اينترفيس ديجيتالی ويدئو) ، اینترفیس های S-Video و پورت های( Firewire (IEEE 1394 ، نمونه هائی از امکانات ارائه شده در کارت های گرافیک جدید می باشند .

ویژگی ها ی مهم
از مهمترین ویژگی های مرتبط با کارت گرافيک ، می توان به موارد زیر اشاره نمود :

پردازنده : امروزه به برکت وجود پردازنده های استفاده شده در کارت های گرافيک ، امکان مشاهده تصاوير سه بعدی متحرک بطور کامل فراهم شده است . کارت های گرافیک قادر به پشتیبانی از تصاویر ویدئوئی سه بعدی و بازی های کامپیوتری بنحو مطلوب و با بهترین وضعیت نمایش می باشند . زمانيکه بازی های کامپيوتری با سرعت شصت فريم در ثانيه و يا بيشتر نمايش داده شوند ، وضعيت مطلوبی فراهم و تصاوير فاقد هر گونه لرزشی خواهند بود(چشم انسان در این سرعت قادر به تشخیص لرزش تصاویر نمی باشد). کارت های گرافیک ارزان قیمت بخوبی جوابگوی بازیهای قدیمی می باشند . کارت هائی که قادر به توليد فريم ها با سرعت بيشتری باشند ، امکان مشاهده تصاوير و بازی های کامپيوتری در Resolution بالاتررا بخوبی فراهم می نمايند. بمنظور اجرای بازی های کامپيوتری که از تکنولوژی DirectX 8 استفاده می نمايند ، می بایست از کارت هائی که تکنولوژی فوق را حمايت می نمايند ، استفاده گردد.


حافظه . در موارديکه از کامپيوتر بمنظور انجام عمليات حجيم گرافيکی نظير بازی های کامپيوتری و يا ويرايش تصاوير ويدئوئی استفاده می گردد ، اطلاعات مورد نياز بمنظور نمايش تصاوير در حافظه RAM کارت گرافيک ذخيره می گردد . کارت های گرافيک بمنظور انجام مطلوب و سريع اينگونه فعاليت ها به حجم بالائی از حافظه نياز خواهند داشت . بموازات افزايش پيجيدگی بازی های کامپيوتری يا حجم عمليات گرافيکی به حافظه بيشتری نياز خواهد بود. استفاده مناسب و بهينه از حافظه کارت گرافيک می تواند تضمين لازم در خصوص نمايش بدون نقص تصاوير را ارائه نمايد.اكثر كارت های گرافیكی دارای 32Mb تا 64Mb حافظه از نوع DDR SDRAM می باشند. مدل های پيشرفته تر و در عين حال گرانتر، دارای حافظه ای بین 64MB تا 128MB می باشند.برای بازی های قدیمی ، حافظه ای به ميزان 32MB كافی بوده ولی كیفیت و سرعت انتقال تصاویر در آنان نسبت به كارت های جدید خصوصا" در Resolution 1600 * 1200 ، مطلوب نخواهد بود. بمنظور استفاده از بازی های گرافيکی پيشرفته و Resolution بالاتر ، پیشنهاد می گردد از كارت های گرافیكی که دارای حداقل 128Mb حافظه می باشند ، استفاده گردد .اكثر بازی های جدید به حافظه ای بیش از 128MB نياز نخواهند داشت . در صورت تمايل و ضرورت می توان از كارت ها ئی که دارای حافظه بیشتری هستند، استفاده نمود( عدم ضرورت ارتقاء کارت گرافيک در موارديکه يک بازی کامپيوتری با حجم بالای گرافيک عرضه می شود ) .
تراشه های گرافیكی كه بر روی مادر برد كامپیوتر قرار دارند ( OnBorad) از حافظه اصلی سیستم استفاده می نمایند( با توجه به اشغال بخشی از حافظه توسط کارت گرافيک موجود بر روی مادربرد ، فضای کمتری در حافظه اصلی برای ساير عمليات باقی خواهد ماند ) . در اغلب كامپیوترهای ارزان قيمت که از پردازنده هائی با توان عملياتی کمتر استفاده می شود ( نظير پردازنده های Celeron محصول شركت Intel و یا Duron محصول شركت AMD ) ، كارت گرافیكی بر روی مادربرد تعبیه شده است. كامپیوترها ی فوق ، دارای توانایی قابل قبولی بوده و برای كاربران معمولی كه از كامپیوتر به عنوان یك ابزار كار معمولی استفاده می نمایند، بسیار كارآمد بوده ولی در صورتيکه کاربرانی نيازمند انجام عمليات گرافیك سنگین بوده و يا قصد استفاده از بازی هائی را داشته باشند که دارای گرافيک بالا می باشد ، سيستم های فوق کارآئی مناسبی نخواهند داشت .


امکانات جانبی: برخی از كارت های گرافيک دارای امكانات جانبی اضافه ای بوده که امکان استفاده از آنان توسط سخت افزار و يا نرم افزارهای مربوطه در اختيار کاربران قرار می گيرد. در ادامه به برخی از اين امکانات ، اشاره می گردد :

- خروجی DVI: از كارت های گرافیك كه دارای اينترفيس ويژوال دیجیتال می باشند ، بمنظور اتصال به مانیتورهای دیجیتال استفاده می گردد. با استفاده از اينترفيس DVI و پورت خروجی DVI، امکان اتصال کارت های گرافيک به انواع مانیتورهای دیجیتال و آنالوگ ، فراهم می گردد .

- ورودی / خروجی S-Video: پورت خروجی S-Video ، امکان ارسال سیگنالهای ویدئویی را به تلویزیون، VCR و سایر دستگاههای مشابه فراهم می نمايد. با استفاده از پورت ورودی S-Video ، می توان تصاوير ویدئویی را از وسایلی نظیر VCR، دوربین های فیلمبرداری به كامپیوترتان تغذيه نمود.

- ورودی/ خروجی مركب: پورت های مرکب دارای عملکردی مشابه پورت های S-Video بوده با اين تفاوت که امکان اتصال به تجهیزات قدیمی كه دارای پتانسيل لازم بمنظور ارتباط و استفاده از پورت S-Video نمی باشند را فراهم می نمايد .اكثر كارت های گرافیك كه دارای پورت های S-Video می باشند ، دارای يک کابل لازم بمنظور تبديل پورت فوق به پورت های مرکب می باشند .

- نمایش دو تصویر: بمنظور اتصال کامپيوتر به يک مانيتور ديگر و يا تلويزيون ( مشاهده دو و یا حتی سه تصویر جداگانه ) ، می بايست از يک کارت گرافيک که دارای پورت های اضافه و RAMDAC (تراشه هائی که تصاویر دیجیتال را به سیگنالهای آنالوگ تبدیل می كنند) اضافی ، استفاده گردد

- Overclocking: اجرای پردازنده موجود بر روی يک کارت گرافيک سريعتر از سرعت مشخص شده توسط توليد کننده ، به امری متداول توسط برخی بازی های کامپيوتری تبديل شده است . وضعيت فوق ، باعث فشار بيش از حد مجاز به کارت گرافيکی در ارتباط با توليد خروجی شده و در نهايت می تواند سوختن كارت گرافیكی را بدنبال داشته باشد .برخی از تولید كنندگان نظير Gainward ، كارت هایی را ارائه نموده اند كه دارای ويژگی Overclocking می باشند . برخی ديگر از توليد کنندگان نرم افزارهای Overlocking را بهمراه کارت گرافيکی خود عرضه نموده و تعدادی ديگر از توليد کنندگان نظير ATI از ويژگی فوق حمايت نمی نمايند . قبل از فعال نمودن ويژگی Overlocking می بايست دستورالعمل های ارائه شده توسط توليدکنندگان مربوطه به دقت مطالعه گردد .

-Anti-aliasing ، در گرافیك كامپیوتری به هموار نمودن ( صاف و يکدست ) ظاهر ناهموار و پلکانی اشكالی چون خطوط مورب،‌منحنی ها و دوایر اطلاق می گردد . استفاده از ويژگی فوق در موارديکه دارای يک Resolution پائين می باشيم ، مفيد خواهد بود. علت بروز اين ناصافی ها ، به دلیل پایین بودن كیفیت تفكیك پذیری بوده و می توان بمنظور برخورد با مشکل فوق ، از امکانات سخت افزاری و يا نرم افزاری خاصی استفاده نمود . برخی از کارت های گرافيک جديد از ويژگی فوق حمايت می نمايند.در صورت فعال نمودن ويژگی فوق ، سرعت نمایش فريم ها در يک ثانيه كاهش خواهد يافت .بنابراین استفاده کنندگان بازی های کامپيوتری ، می بايست بین نمایش سریعتر و استفاده از تصاویر هموار، یكی را انتخاب نمايند .


تشریح مشخصات
در زمان تهيه يک کارت گرافيک می بايست موارد متعددی همچون میزان حافظه ، نوع اينترفيس ها ، تعداد پورت های ورودی و خروجی به دقت بررسی و مشخص گردد . قيمت يک کارت گرافيک با ميزان کارآئی آن ارتباط مستقيم دارد . کارت های گرافيک موجود که از تراشه های ATI و NVida استفاده می نمايند ، دارای کارآئی مناسب در ارتباط با نمايش تصاوير سه بعدی می باشند . استفاده از کارت های گرافيک قدرتمند ، صرفا" مختص کاربرانی است که نوع فعاليت آنان بگونه ای است که به پتانيسل های بالای اين نوع از کارت ها نياز دارند. جايگاه و نقش حافطه در کارت های گرافيک ، بسيار حائز اهميت بوده و اولويت آن نسبت به ساير پارامترهای موجود بمنظور گزينش يک کارت گرافيک، بيشتر است ( بازی های گرافيکی پيچيده و با گرافيک بالا ، نيازمند استفاده از حافظه بالائی می باشند ) . در صورتيکه قصد اتصال کامپيوتر به يک نمايشگر ، تلويزيون و يا دوربين فيلمبرداری وجود داشته باشد ، می بايست کارت گرافيکی انتخابی دارای پورت های مورد نظر باشد .
پارامترهای زير را می توان در زمان انتخاب يک کارت گرافيک در نظر گرفت :

حافظه
حداقل : 32MB پیشنهادی : 64MB حداکثر : 128MB و یا بیشتر
ميزان حافظه موجود بر روی کارت گرافيک ارتباط مستقيم با کيفيت و سرعت نمايش اطلاعات داشته و حجم بيشتری از اطلاعات در حافظه ذخيره خواهد شد. سرعت تفسير و نمایش تصاویر خصوصا" تصاویر سه بعدی با افزایش ميزان حافظه، بهبود و افزایش خواهد يافت . اكثر کارت های گرافيکی موجود از حافظه های DDR استفاده می نمایند.

سرعت Clock پردازنده گرافیک :
حداقل : 166 مگاهرتز پیشنهادی : 200 تا 250 مگاهرتز حداکثر : 250 تا 325 مگاهرتز
سرعت Clock پردازنده کارت گرافیك ، يکی از مهترين عوامل افزايش کارآئی يک کارت گرافيک بوده که بيشترين تاثير را در رابطه با انجام عمليات مرتبط با تصاویر سه بعدی ،بدنبال خواهد داشت .

نوع اینترفیس :
حداقل : PCI يا AGP پیشنهادی : AGP حداکثر : AGP
تقريبا" تمامی سيستم های جديد دارای يک اسلات AGP بمنظور اتصال كارت گرافیكی می باشند . سیستم هایی كه طول عمر آنان بیش از چهار سال بوده و يا سيستم هائی که دارای کارت های گرافيکی Onboard می باشند ، ممکن است صرفا" دارای اسلات های PCI بوده که سرعت آنان بمراتب کمتر از اسلات ها ی AGP است .کارت های گرافيکی که از اسلات های AGP استفاده می نمايند ، قادر به حمايت از سرعتی بالغ بر 4X می باشند. در کارت های گرافيک جديد، سرعت فوق به مرز 8X رسيده است. در صورتيکه سیستمی دارای اسلات AGP با سرعت 2X یا 1X باشد ، امکان استفاده از كارت های گرافیكی با سرعت 4X یا 8X وجود نخواهد داشت (متفاوت بودن ولتاژ آنان ) .

کانکتورهای نمایشگر :
حداقل : یك کانکتور VGA برای نمایشگر CRT
پیشنهادی : یك یا دو کانکتور VGA برای نمایشگرهای CRT
حداکثر : یك یا دو کانکتور VGA یا یك خروجی دیجیتال اضافه برای نمایشگرهای تخت
بمنظور استفاده از کارت گرافيکی ، می بايست کارت گرافيکی دارای کانکتورهای لازم بمنظور ارتباط با مانيتور باشد . كارت های گرافیك ، حداقل دارای یك پورت VGA بمنظور اتصال مانیتورآنالوگ به كامپیوتر می باشند (مانیتورهای فوق در زمره مانیتورهای CRT یا LCD آنالوگ تخت محسوب می گردند ) . كارت هایی كه دارای يک کانکتور می باشند ، امکان استفاده از چندين تصوير و بالطبع چندين عمليات را فراهم می نمايند مثلا" می توان بر روی یك صفحه برنامه حسابداری را فعال و بر روی صفحه دیگر برنامه Word را فعال نمود.

پورت های ورودی و خروجی .
حداقل : موجود نیست پیشنهادی : S-Video یا مركب حداکثر : تنوع اينترفيس ها
در صورتيکه قصد ويرايش تصاویر ویدئویی وجود داشته باشد و يا بخواهيم از کامپيوتر بمنظور ذخيره تصاوير ویدئويی استفاده نمائيم و يا تمايل به استفاده از تلویزیون برای انجام بازی های كامپیوتری وجود را داشته باشيم ، می توان از يک کارت گرافيک پيشرفته که دارای مجموعه ای از پورت های ورودی ، خروجی و يا يک TV Tuner است ، استفاده نمود.

نکاتی دررابطه با تهیه کارت گرافیک
پارامترهای زیر را می توان در زمان انتخاب یک کارت گرافیک در نظر گرفت :

انتخاب کارت های گرافيک با توان متوسط .استفاده از يک کارت گرافيک پيشرفته صرفا" در موارد خاصی نظير بازی های کامپيوتری پيچيده و يا کاربردهای خاص تجاری، توصيه می گردد. در ساير موارد ، می توان با مشخص نمودن دقيق خواسته خود نسبت به تهيه يک کارت گرافيک با توان مناسب (الزاما" جديدترين نوع نخواهد بود ) ، اقدام نمود

افراديكه به بازی های كامپیوتری علاقمندند نیازمند كارت های قويتری می باشند .يکی از مهمترين دلايلی که اغلب کاربران اقدام به تعویض كارت های گرافیكی می نمایند،استفاده از امكانات DirectX 8 مایكروسافت می باشد. تکنولوژی فوق پس از گذشت مدت زمانی اندک به يک تکنولوژی فراگير در اکثر بازی های کامپيوتری جديد تبديل شده است . هم اينک ،كارت ها ئی ارائه شده است که DirectX 9 را نیز پشتیبانی می نمایند. در صورتيکه تصميم به استفاده از جديدترين بازی های كامپیوتری وجود داشته باشد ، می بايست يک کارت گرافيک قويتر انتخاب گردد که قادر به حمايت از DirectX 9 API بوده و دارای حداقل 64MB حافظه از نوع SDDDR باشد .

اطمينان از وجود حافظه DDR در کارت گرافيک اكثر كارت های گرافیك پيشرفته دارای حافظه ای از نوع DDR می باشند .( تعداد اندکی از کارت های گرافيک از حافظه فوق ، استفاده نمی نمايند).حافظه ها ی فوق ، سرعت كارت گرافیكی را افزايش خواهد داد.

بررسی کارت های گرافيک متفاوت. بهترین روش برای انتخاب یك كارت گرافیكی، تست و بررسی مدل های متفاوتی از آنان و در نهايت انتخاب بهترين نمونه موجود است . در اين راستا می توان از سايت های متعددی بر روی اينترنت که بصورت مستمر کارت های گرافيک را بررسی ونتايج را منتشر می نمايند ، استفاده گردد .

بررسی نحوه ارتباط كارت گرافیكی با كامپیوتر. اكثر كامپیوترهایی كه در طی ساليان اخير ارائه شده اند ، دارای يک اسلات AGP می باشند. برخی از مادربردها دارای اسلات AGP نمی باشند ( خصوصا" در مادربردهای ارزان قيمت که كارت گرافیكی بصورت OnBoard می باشد ، اسلات AGP وجود ندارد ) .قبل از تهیه هر نوع كارت گرافيک لازم است از وجود اسلات AGP بر روی مادربرد اطمينان حاصل نمود .

تهيه کارت گرافيک متناسب و منطبق بر خواست ها . هرگز پول خود را برای ويژگی ها و پتانسيل هائی که به وجود آنان نياز نداريم ، نبايد هزينه نمود . در صورت عدم ضرورت ذخیره سازی و ويرايش تصاویر دیجیتال ، می توان کارت های گرافيکی را انتخاب نمود که صرفا" دارای پورت های اساسی و اوليه می باشند . قطعا" قيمت اين نوع از کارت ها بمراتب کمتر از کارت هائی است که دارای پورت های متنوع ورودی و يا خروجی بمنظور انجام عمليات حرفه ای می باشند . بنابراين می توان در مقابل پرداخت هزينه بيشتر برای امکاناتی اضافه که ممکن است هرگز از آنان استفاده نگردد ، كارتی با میزان حافظه بیشتر را انتخاب تا سرعت و كیفیت تصاویر بر روی سیستم وضعيت مطلوبتری پيدا نمايد.

نحوه انتخاب یک مادربرد

انتخاب مادربرد ، يکی از تصميمات مهم در زمان تهيه و يا ارتقاء يک کامپيوتر است .انتخاب فوق ، علاوه بر تاثير مستقيم بر عملکرد فعلی سيستم ، بيانگر انعطاف سيستم در زمان ارتقاء نيز می باشد . قابليت های فعلی يک کامپيوتر و پتانسيل های ارتقاء آن در آينده ، جملگی به نوع مادربرد انتخابی بستگی خواهد داشت . امروزه بر روی مادربردها ، پورت های پیشرفته ای نظیر( Fireware(IEEE 1394و یا USB 2.0 و حتی کارت های ( تراشه ) صدای شش کاناله و کنترل های RAID وجود داشته که می توان از آنان در زمان ارتقاء سیستم و بدون نياز به نصب امکانات جانبی ديگر ، استفاده بعمل آورد.
درزمان انتخاب یک مادربرد همواره سوالات متعددی در ذهن تهیه کننده ( خريدار ) مطرح می گردد: مادربردها چگونه با يکديگر مقايسه می گردند؟ پارامترها ی سنجش و وزن هر کدام چیست؟ ( پردازنده ها ، نوع تراشه ها ، نحوه ارتباط با دستگاههای ذخیره سازی ). معيار انتخاب یک مادربرد چیست ؟ Chip set های يک مادربرد بيانگر چه واقعيت هائی می باشند ؟ امکانات یک مادربرد چه تاثیراتی را در حیات فعلی و آتی سيستم بدنبال خواهد داشت؟ميزان کارایی و کيفيت یک سیستم تا چه میزان وابسته به پتانسیل های مادربرد می باشد ؟ موارد فوق ، نمونه سوالاتی است که در زمان انتخاب يک مادربرد در ذهن تهيه کنندگان مطرح می گردد. در این مقاله قصد داریم به برخی از پرسش های متداول در زمینه انتخاب یک مادربرد پاسخ داده و از این رهگذر با ضوابط و معيارهای انتخاب صحيح يک مادربرد بيشتر آشنا شويم .

جایگاه مادربرد
مادربرد ، پردازنده و حافظه سه عنصرحیاتی در کامپیوتر بوده که در زمان انتخاب مادربرد، سرنوشت پردازنده و حافظه نیز بنوعی رقم خواهد خورد.انتخاب مناسب یک مادربرد از جمله تصمیمات مهمی است که دامنه آن گريبانگير تجهيزات سخت افزاری ديگر نيز خواهد شد. انتخاب یک مادربرد قديمی و از رده خارج ( ولو اینکه در حال حاضر پاسخگوی نیازها و خواسته ها باشد ) می تواند زمينه بروز مسائل متعددی در ارتباط با ارتقاء و افزايش توان عملياتی کامپيوتر در آينده را بدنبال داشته باشد . فراموش نکنيم ما کامپيوتر را نه بخاطر خود بلکه بخاطر اجرای برنامه ها ( در حال حاضر و آينده ) تهيه می نمائيم .

ویژگی ها ی مهم
از مهمترین ویژگی های مرتبط با مادربرد، می توان به موارد زیر اشاره نمود :

Chip Set مادربرد ، عملياتی حياتی و مهم نظير روتينگ داده از هارد ديسک به حافظه و پردازنده را انجام و اين اطمينان را بوجود می آورد که تمامی دستگاههای جانبی و کارت های الحاقی ، قادر به گفتگو ( ارتباط ) با پردازنده می باشند . تولید کنندگان مادربردها ، با افزدون چیپ ست های متفاوت بر روی مادر برد تولیدی خود نظير کنترلر RAID و پورت های Fireware ، قابليت ها ی مادربرد توليدی خود نسبت به ساير محصولات مشابه را نشان می دهند .
چیپ ست های موجود بر روی یک مادربرد ، باعث اعمال محدودیت در رابطه با انتخاب نوع پردازنده ، حافظه و ساير تجهيزات جانبی ديگر نظیر کارت گرافیک ، کارت صدا و پورت های USB 2.0 می گردد. ( برخی از امکانات فوق نظير کارت صدا ، می تواند بعنوان پتانسيل های ذاتی همراه مادربرد ارائه گردد). اغلب مادر بردهائی که از یک نوع مشابه Chip set استفاده می نمایند ، ویژگی های متعارفی را به اشتراک گذاشته ( به ارث رسیده از Chip set) و کارآئی آنان در اکثرموارد مشابه می باشد. آگاهی از نوع پردازنده ، حافظه ، سرعت کنترل کننده IDE ، کارت گرافیک و صدا ، می تواند کمک مناسبی در خصوص انتخاب مادربرد را ارائه نمايد (خصوصا" در موارديکه از Chip set مشابه استفاده می گردد ) .

پردازنده :تولید کنندگان مادربرد در برخی حالات ، فهرست مادربردهای تولیدی خود را بر اساس نوع سوکتی که مادربرد حمایت می نماید ، ارائه می نمایند. مثلا" سوکت 478 برای P4 و سوکت A برای Athlon . در اکثر کاربردهای تجاری ، کاربران تفاوت مشهودی را در ارتباط با سرعت بین دو پردازنده Athlon و P4 مشاهده نمی نمایند در حاليکه ممکن است تفاوت قيمت آنان مشهود باشد.بهرحال نوع و سرعت پردازنده ای که می تواند همراه يک مادر برد استفاده شود ، يکی از نکات مهم در رابطه با انتخاب مادربرد است .

حافظه : امروزه اکثر مادربردها از حافظه های SDRam DDR )Double Date Rate) استفاده می نمایند . البته هنوز مادر بردهائی نیز وجود دارد که از RDRAM یا Rambus استفاده می نمایند. ( تعداد این نوع از مادربردها اندک است ).حافظه های DDR دارای سرعت های مختلفی بوده و پیشنهاد می شود که سریعترین نوعی را که مادربرد حمایت می نماید ، انتخاب گردد . تولید کنندگان مادربرد ،حافظه های DDR را بر اساس سرعت Clock و یا پهنای باند تقسیم می نمایند . سرعت این نوع از حافظه ها ( DDR ) به ترتیب از کندترین به سریعترین نوع ، بصورت زیر می باشد :

DDR200 ( aka PC1600) , DDR266 ( PC2100) , DDR333(PC2700) , DDR400(PC3200)

بردهایی كه از RDRAM استفاده می نمايند دارای Chip set اینتل 850 یا 850E می باشند. این نوع از حافظه ها ( RDRAM ) می بایست بمنظور افزایش کارآئی ، بصورت زوج بر روی مادربرد استفاده شده و اسلات های خالی توسط CRIMM تکميل ( پر) گردند.حافظه ها ی RDRAM، قادر به تامین پهنای باند بالای مورد نياز برنامه هائی با حجم عملیات سنگین در ارتباط با حافظه، می باشند.( برنامه های ویرایش فیلم های ویديوئی و یا بازیهای سه بعدی گرافیکی) . قیمت حافظه های RDRAM نسبت به حافظه های DDR دو برابر است .حافظه های RDRAM در حال حاضر با دو سرعت متفاوت ارائه می گردند : PC800 و PC1066 . در صورت انتخاب پردازنده ای از نوع P4 که بر روی BUS با سرعت 533 مگاهرتز اجراء می گردد، سرعت بيشتر پردازنده معيار اصلی انتخاب قرار گيرد . در زمان انتخاب حافظه ، می بايست تعداد سوکت های DIMM و RIMM موجود بر روی مادربرد بهمراه حداکثر حافظه قابل نصب بر روی آن دقيقا" بررسی گردد.

صدا و گرافیک :اكثر مادربردهای موجود دارای كارت صدا بوده و بندرت می توان مادربردی را يافت که فاقد اين قابليت باشد. آخرین مدل مادر بردها دارای چیپ ست دیجیتالی صدای 6 كاناله بوده كه برای بازی ها و فايل های MP3 مناسب تر می باشد. در صورتيکه قصد نصب يک کارت صدا بر روی مادر برد بمنظور افزايش کيفيت صدا وجود داشته باشد ، می توان با استفاده از Jumper و يا BIOS سيستم ، کارت صدای موجود بر روی مادربرد ( OnBoard ) را غير فعال و از کارت صدای مورد نظر خود استفاده نمود .در صورتيکه بخواهيم از بازی های کامپيوتری استفاده نمائيم که دارای گرافيک سه بعدی می باشند ، می بايست كارت گرافیك موجود بر روی مادربرد را غيرفعال و يک کارت گرافيک متناسب با نوع نياز را بر روی مادر برد نصب نمود.در اين رابطه لازم است به اين نکته دقت شود که مادربرد انتخابی دارای اسلات AGP باشد .امروزه اکثر كارت های گرافیكی موجود از اسلات AGP بمنظور ارتباط با كامپیوتر استفاده می نمایند.

نحوه ارتباط با دستگاههای ذخیره سازی : اكثر مادربردها، با استفاده از یك كنترلر IDE از درایوهای ATA/100 یا ATA/133 پشتیبانی می نمایند. بر اساس مطالعات انجام شده، تفاوت بین دو استاندارد فوق ، بسیار ناچیز بوده و اين امر نمی تواند تاثیر چندانی در رابطه با انتخاب يک مادربرد را داشته باشد.انتخاب مادربردهایی كه توانایی پشتیبانی از RAID را دارند بسیار حائز اهميت است . با استفاده از كنترلر فوق ، می توان بر روی یك كامپیوتر از دو هارددیسك بطور همزمان استفاده نمود. بدين ترتيب ، اطلاعات بر روی دو هارددیسك ذخيره و در صورت خرابی يک هارد ديسک ،می توان از هارددیسك دیگر استفاده نمود. (تهیه یك كنترلر RAID بتنهائی مقرون بصرفه نبوده و لازم است درزمان انتخاب ، مادربردی برگزيده شود که از RAID حمايت می نمايد).

ارتباطات ( اتصالات ) : اکثر مادربردها دارای پورت هایی نظير : اترنت،‌USB2.0 و FireWire می باشند .برخی از مادربردهای جديد ، دارای امکاناتی بمنظور خواندن Flash Memory می باشند. اخیرا"‌ مادر بردهایی به نام Legacy free مطرح شده اند که نیازی به پورت های جداگانه نداشته و تمامی پورت ها بطور مختصر در یك پورت تعبیه شده اند.

تشریح مشخصات
در اكثر موارد تهیه یك مادربردجديدهمراه با خرید پردازنده و حافظه اصلی نیز می باشد. بدين دليل لازم است بررسی لازم در خصوص تاثير اين قطعات بر کارآئی مادربرد نيز مورد بررسی و توجه قرار گيرد .فراموش نکنيم که همواره پردازنده های جديد و با سرعت بالا دارای قيمت بمراتب بالاتری نسبت به نمونه های قبل از خود بوده و در صورتيکه ضرورتی به استفاده از پردازنده های جديد ، سريع و در عين حال گران وجود ندارد ، می توان با توجه به نوع نياز خود از پردازنده های ديگر( با سرعت کمتر نسبت به آخرين مدل های موجود ) که با مادربرد انتخابی نيز مطابقت می نمايند، استفاده نمود.
يکی از اجزاء مهم هر مادربرد ، Chip set می باشد که اطلاعات متنوعی را در ارتباط با توانائی مادربرد مشخص می نمايد . نوع پردازنده و حافظه ای که مادربرد می تواند حمايت نمايد ، برخاسته از نوع Chip set يک مادربرد است . در برخی حالات نوع Chip set موجود بر روی يک مادربرد ، بيانگر نوع پورت های صدا، ويدئو و کارت شبکه نيز می باشد ( عناصر فوق بصورت onboard بر روی مادربرد تعبيه می شوند ) . در زمان انتخاب يک مادربرد لازم است به اين نکته دقت شود که تفاوت بسيار بالائی بين مادربردها از لحاظ قيمت وجود نداشته و می توان با در نظر گرفتن تمامی جوانب مادربردی را انتخاب نمود که دارای امکانات جانبی نظير کارت شبکه و کنترلر RAID باشد. ( تفاوت قيمت بين اين نوع از مادربردها با مادربردهائی که فاقد امکانات فوق ، می باشند زياد نمی باشد) .
پارامترهای زير را می توان در زمان انتخاب يک مادربرد در نظر گرفت :

حمایت از پردازنده :
حداقل : قادر به حمایت از پردازنده های رایج نمی باشد .
پیشنهادی : قادر به حمایت از پردازنده های AMD و يا اینتل باشد .
حداکثر : قادر به حمایت از پردازنده های AMD و يا اینتل باشد.
توانائی مادربرد انتخابی در رابطه با حمايت از پردازنده های موجود ، يکی از تصميمات مهم در زمينه انتخاب يک مادربرد است ( حمايت ازپردازنده های خانواده AMD و يا اينتل ) .

نوع حافظه :
حداقل : DDR 200/266
پیشنهادی : DDR266/333 یا PC800/1066 Rambus
حداکثر : DDR333/400 یاPC1066Rambus
نوع و سرعت حافظه ای که بهمراه يک مادربرد نصب می گردد ، تاثير مستقيمی بر کارآئی و در عين حال قيمت يک کامپيوتر دارد. حافظه های Rambus ، قابل استفاده بر روی تعداد اندکی از مادربردها بوده و قيمت آنان بمراتب بيشتر از حافظه های SDRAM می باشد .

اتصالات جانبی :
حداقل : USB 1.1
پیشنهادی : USB 2.0 در صورت امكان FireWire
حداکثر : USB 2.0 و FireWire
در صورتيکه تصميم به تهيه تجهيزات جانبی نظير چاپگر، دوربين های ديجيتال و درايوهای خارجی CD-RW وجود داشته باشد ( درآينده ) ، پيشنهاد می گردد مادربردی تهيه گردد که دارای پورت های USB2.0 و Firewire باشد .

عناصر مجتمع و پیوسته :
حداقل : كارت صدا
پیشنهادی : كارت صدای دیجیتالی، كارت شبكه و در صورت امكان پشتیبانی ازویدئو
حداکثر : كارت صدای دیجیتالی و كارت شبكه
اكثر مادربردها دارای امکانات از قبل تعبيه شده ای در رابطه با کارت صدا می باشند ( Onboard ) . در مادربردهای پيشرفته تر امکانات لازم در خصوص كارت های صدای 6 كاناله دیجیتال و كارت شبكه نيز پيش بينی شده است .برخی از مادربردها دارای تراشه های لازم بمنظور حمايت از گرافیك بوده که كه باعث کاهش هزينه ها خصوصا" در رابطه با کاربرانی می گردد که نوع استفاده آنان از کامپيوتر ، ضرورت وجود کارت های گرافيک قدرتمند را کم رنگ می نمايد .

نحوه ارتباط با دستگاههای ذخیره سازی :
حداقل : ATA /100
پیشنهادی : ATA/133 در صورت امكان RAID
حداکثر : ATA/133. RAID در صورت امكان Serial ATA
سرعت اينترفيس هارد ديسک و ساير دستگاههای IDE استفاده شده را مشخص می نمايد.استاندارد جدید Serial ATA در مادربردهای جدید استفاده می شود(افزايش سرعت اينترفيس ).برخی از مادربردها امکان استفاده از RAID را فراهم می نمايند. در چنين مواردی می توان از دو هارددیسك در یك سیستم استفاده بعمل آورد. بدين ترتيب کارآئی سيستم افزايش و در موارديکه يکی از هاردديسک ها با مشکل مواجه شود ، امکان استفاده از هارد ديسک دوم وجود خواهد داشت .

نکاتی دررابطه با تهیه مادربرد

بررسی Chip sets . تولید كنندگان متعددی اقدام به توليد Chip set می نمايند .شركت هائی مانند Intel، Via،‌SIS، و NVida اكثر چیپ های موجود در بازار را تولید نموده و می توان تمامی آنان را به دو گروه عمده تقسیم نمود: چیپ هائی كه از پردازنده های اينتل حمايت می نمايند و چیپ هائی كه از پردازنده های AMD پشتیبانی می نمایند.Chip sets ، مشخص كننده نوع حافظه ،‌ سرعت پردازنده و نوع تجهیزات جانبی نظیر صدا و ويدئو می باشد که مادربرد قادر به حمايت از آنان می باشد.

عدم تهيه سريعترين پردازنده :تهيه سریعترین پردازنده موجود، مستلزم پرداخت هزينه بالائی خواهد بود . سرعت آخرين پردازنده با يک و يا دو مدل پائين تر، تفاوت محسوسی نخواهد داشت .

تهيه سريعترين حافظه ای که ماربرد قادر به حمايت از آن می باشد . تفاوت مشهودی در ارتباط با کارآئی سيستم و در موارديکه از حافظه های با سرعت پائين تر استفاده می شود ، وجود نخواهد داشت ولی در صورتيکه تصميم به افزايش حافظه در آينده گرفته شود ، پیدا نمودن حافظه ای با همان ظرفیت بسیار راحت تر خواهد بود( با توجه به اين واقعيت که ممکن است در زمان افزايش حافظه ، پيدا نمودن حافظه های قديمی مشکلات خاص خود را دارا باشد ).

توجه به بروز برخی از مشکلات مرتبط با کارت های گرافيک همراه مادربرد . چیپ ست هائی كه امکانات گرافيک را بهمراه مادربرد ارائه می نمايند ( Onboard ) ، بخشی از حافظه سیستم را جهت ذخیره اطلاعات گرافیكی ، استفاده نموده که همين موضوع می تواند کاهش کارآئی سيستم را بدنبال داشته باشد. پیشنهاد می گردد در صورت تهيه مادربردی با قابليت فوق ، چیپ گرافیكی آنرا غیر فعال و از یك كارت گرافیكی ارزان قیمت استفاده گردد. درصورتيکه در آینده قصد استفاده از گرافیك بالا وجود داشته باشد ، می توان مادربردی را انتخاب که دارای ايننترفيس AGP باشد.

تهيه مادربردی با مشخصات بيش از نياز فعلی . در زمان انتخاب يک مادربرد سعی گردد ، مادربردی انتخاب گردد که امکان حمايت از RAID ،‌ كارت شبكه ،پورت USB2 و FireWire را دارا باشد. استفاده از چنين مادربردهائی از لحاظ اقتصادی نيز مقرون بصرفه بوده و در صورت نياز به استفاده از قابليت های فوق ، می توان از پتانسيل های مادربرداستفاده نمود( بدون هزينه مجدد)

نحوه انتخاب یک DVD :

DVD از کلمات Digital Versatile Disc ، اقتباس شده است .با استفاده از درایوهای DVD می توان اطلاعاتی بالغ بر7 / 4 گیگابایت را بر روی یک دیسک ذخيره نمود.اطلاعات فوق ، تقریبا" هفت برابر داده ئی است که می توان بر روی یک CD-R (ديسک های با قابليت نوشتن يک مرتبه ) و یا CD-RW ( ديسک هائی با قابليت نوشتن چندين مرتبه ) ذخيره نمود. درایوهای DVD ، نظیر رايتر امکان استفاده از ديسک هائی با قابليت نوشتن يک مرتبه و ديسک هائی با قابليت نوشتن چندين مرتبه را فراهم می نمايند. از ديسک هائی با قابليت نوشتن يک مرتبه ، اغلب در رابطه با ايجاد ديسک های ويدئوئی DVD استفاده می گردد . ( قابل استفاده در DVD Player های استاندارد ). از ديسک هائی با قابليت نوشتن چندين مرتبه بمنظور ذخيره سازی حجم بالائی از داده و Backup اطلاعات موجود بر روی هاردديسک ، استفاده می شود.نرخ انتقال اطلاعات در درايوهای DVD بمراتب بيشتر از درايوهای CD-ROM است .يک DVD که دارای سرعتی بالغ بر 1X می باشد ، سريعتر از يک CD معمولی با سرعت 8X ( سرعت يک درايو DVD بين هشت تا نه برابر سرعت يک CD-ROM می باشد) می باشد. DVD از مدل فشرده سازی MPEG-2 در رابطه با ويدئو وصوت استفاده می نمايد . بدين ترتيب ،تصاوير با کيفيت و شفافيت بيشتری ايجاد و امکان استفاده از پتانسيل های صوتی Dollby Digital و DTS) Dollby Theater Systems) نيز فراهم می گردد. با استفاده از تکنولوژی MPEG-2 در هر فريم ، 480 خط افقی عرضه می گردد . ( در ديسک های ليزری 425 و در VHS بين 250 تا 270 ) .
تکنولوژی DVD ، با کاهش طول موج از 780mm به 625 تا 650mm ، ظرفيت ذخيره سازی را افزايش می نمايد . يکی از قابليت های جالب درايوهای DVD ، توانائی آنان در حمايت از انواع متفاوتی از رسانه های ذخيره سازی نظير: CD-ROM,CD-R و CD-RW است . در صورتيکه قصد تهيه يک درايو DVD وجود داشته باشد ، می بايست با انواع رسانه ذخيره سازی حمايت شده توسط DVD ، آشنا شويم . ديسک های DVD به دو گروه عمده + و - تقسيم می گردند . درايوهای DVD می توانند از يک و يا هردو گروه فوق ، استفاده نمايد. پس از مشخص نمودن نوع درايو DVD ، می توان ازديسک های DVD سازگار با آن ، استفاده نمود.

انواع DVD

DVD - RAM . روش دستيابی در اين نوع ديسک ها بصورت تصادفی بوده و امکان خواندن و نوشتن اطلاعات بر روی آنان وجود خواهد داشت . رسانه ذخيره سازی فوق ، دارای ويژگی های زير می باشد :
- برخلاف رسانه ذخيره سازی Tape که داده ها بصورت ترتيبی خوانده می شوند ،در ديسک های DVD-RAM ، داده ها نظيرهارد ديسک بصورت تصادفی خوانده می شوند.اين نوع ديسک های DVD ، رسانه ای ايده آل بمنظور ذخيره سازی حجم بالائی از اطلاعات و Backup می باشند .
- می توان بيش از يکصد هزار مرتبه اطلاعات را بر روی آنان نوشت ( بازنويسی مجدد )
- عمر مفيد آنان يکصد سال برآورد می شود .
- بمنظور خواندن و نوشته اطلاعات بر روی اين نوع DVD ، می بايست از درايوهای DVD-R/RAM استفاده گردد .

DVD-R يا DVD+R . بر روی اين نوع DVD ، می توان صرفا" يک مرتبه اطلاعاتی را ذخيره نمود ( نوشتن يک مرتبه ) . از رسانه ذخيره سازی فوق ، بمنظور ذخيره داده های گرافيکی با ظرفيت بالا، ويدئوهای موزيک ، صوت و فيلم استفاده می گردد. امکان نوشتن اطلاعات بر روی اين نوع DVD صرفا" يک مرتبه وجود دارد .
خصوصيات DVD-R : بمنظور نوشتن اطلاعات بر روی اين نوع DVD می بايست از درايوهائی با نوع R - وبرای خواندن اطلاعات از درايوهای R - و R + استفاده گردد .
خصوصيات DVD+R : بر روی اين نوع DVD می توان يک ويدئو به مدت دو ساعت در حالت SP و يا چهار ساعت در حالت EP را ذخيره نمود. بمنظور نوشتن بر روی رسانه ذخيره سازی فوق ، می بايست از درايوهائی با نوع R + و برای خواندن اطلاعات از درايوهای R - و يا R + استفاده گردد .

DVD-RW يا DVD+RW .بر روی اين نوع DVD ، امکان نوشتن اطلاعات بدفعات وجود دارد( نوشتن چندين مرتبه ) .از رسانه ذخيره سازی فوق ، بمنظور ذخيره داده های گرافيکی با ظرفيت بالا، ويدئوهای موزيک ، صوت و فيلم استفاده می گردد. بر روی اين نوع DVD می توان تا يکهزار مرتبه اطلاعاتی را ذخيره نمود .
خصوصيات DVD-RW : بمنظور نوشتن اطلاعات بر روی اين نوع DVD می بايست از درايوهای R - و برای خواندن اطلاعات از درايوهائی R - و يا R+ استفاده گردد .
خصوصيات DVD+RW : اين نوع DVD قادر به ذخيره سازی دو ساعت اطلاعات MPEG2 می باشند . بمنظور نوشتن اطلاعات بر روی اين نوع DVD می بايست از درايوهای R + و برای خواندن اطلاعات از درايوهائی R - و يا R+ استفاده گردد .

DVD-ROM . از اين نوع DVD می توان صرفا" بمنظور خواندن استفاده گردد . فيلم ها ئی که خريداری و يا اجاره می شوند ، بر روی اين نوع رسانه ذخيره می گردند.

لازم است به اين نکنه نيز اشاره گردد که روش دستيابی به اطلاعات ذخيره شده بر روی يک رسانه ذخيره سازی از نوع DVD-RAM بصورت تصادفی بوده و مکانيزم دستيابی به اطلاعات ذخيره شده بر روی رسانه های ذخيره سازی DVD-R ,+R ,-RW و يا ROM بصورت ترتيبی است .

جایگاه DVD
تعداد درایوهای DVD استفاده شده تا پايان سال 2003 بالغ بر 2 / 1 میلیون دستگاه برآورد می شود. پیش بینی می شود که در سال 2004 ، بیش از 3 / 14 میلیون دستگاه از درایوهای فوق بفروش برسد . درایوهای DVD تا رسيدن به وضعيت موجود رایترها ( عموميت يافتن ) ، راهی طولانی را در پیش دارند، ولی با توجه به قابلیت ذخیره سازی بالای ديسک های DVD (هفت برابر) و ذخيره حجم بمراتب بیشتری از اطلاعات ، استفاده از آنان روندی کاملا" صعودی را طی می نمايد قیمت درایوهای DVD در شش ماه گذشته کاهش زیادی را داشته و پیش بینی می گردد که این روند همچنان ادامه داشته باشد .
شايد اين سوال مطرح شود که فرمت ذخيره سازی اطلاعات بر روی ديسک های DVD به چه صورت است و آيا در اين رابطه استانداردی وجود دارد؟ در پاسخ می توان گفت که در حال حاضر از دو فرمت DVD-RW و DVD+RW ( بهمراه نمونه های متفاوت آن : DVD-R و DVD+R ) استفاده می گردد . تکنولوژی های فوق با يکديگر سازگار نبوده و رقابتی نزديک را بمنظور استانداردشدن جهانی ، دنبال می نمايند. با استفاده از هر يک از فرمت های فوق ، امکان نوشتن داده و ايجاد ویدئوهای DVD وجود خواهد داشت ( امکان استفاده از آنان توسط تعداد زیادی ( نه تمام آنان ) از درایوهای DVD-ROM وDVD Players وجود خواهد داشت ) . لازم است به اين نکته نيز اشاره گردد که DVD-RAM فرمت ديگری در اين راستا بوده که بدنبال دو فرمت اشاره شده بوده ولی اکثر دستگاههای Player و درایوهای DVD از آن حمایت نمی نمايند. در زمان انتخاب یک درايو DVD ، نوع فرمت اطلاعات حمایت شده توسط آنان حائز اهميت بوده و می بايست در اينخصوص با دقت تصميم گيری شود. توليد کنندگان درايوهای DVD هر يک محصولاتی را توليد نموده اند که از فرمت های فوق حمايـت می نمايند . مثلا" شرکت سونی درايوهائی را عرضه نموده است که از دو فرمت اشاره شده ، حمايـت می نمايند، در حاليکه شرکت پاناسونیک و LG اقدام به تولید و عرضه درايوی نموده اند که از فرمت های DVD-R/-RW و DVD-RAM ، حمایت می نماید . در حا ل حاضر، بالاترین سرعت نوشتن اطلاعات بر روی ديسک هائی با قابليت نوشتن يک مرتبه ، 4X بوده و پیش بینی می شود که سرعت فوق تا پایان سال 2003 تغییر نگردد .

ویژگی ها ی مهم
از مهمترین ویژگی های مرتبط با DVD ، می توان به موارد زیر اشاره نمود :

DVD با قابليت نوشتن يک مرتبه . درايو DVD انتخابی، می بايست قادر به ذخیره سازی اطلاعات بر اساس یکی از دو فرمت رقابتی موجود باشد : DVD-R ( حمايت شده توسط درايوهای DVD-RAM و DVD-R و تمامی درايوهای DVD-RW ) و DVD+R ( حمايـت شده توسط آخرين تکنولوژی مربوط به درايوهای DVD+RW ) . در حال حاضر بالاترین سرعت برای درایوهای DVD-R و DVD+R معادل 4X می باشد. در درایوهای DVD-R قبلی ، حداکثر سرعت 2X و در درایوهای DVD+R حداکثر سرعت 4 / 2 بوده است . رسانه ذخيره سازی با قابليت نوشتن يک مرتبه ، بهترين گزينه برای ايجاد ويدئوی های DVD بمنظور استفاده در يک player می باشند. کارشناسان فنی برآورد نموده اند که DVD های با قابلیت نوشتن یک مرتبه ، با 85 درصد player های مطرح ، سازگار می باشند. دیسکهائی که دارای سرعت 4X می باشند را نمی توان در درایوهای قدیمی DVD-R/-RW با سرعت 2X ،استفاده نمود. تعداد زیادی از درایوهای فوق ، تولیده شده توسط Pioneer ، در زمان استفاده از دیسک های 4X دچار مشکل می گردند. بدین منظور، می توان fireware مربوطه را از سایت Pioneer دریافت و با ارتقاء سیستم ، مشکل فوق را برطرف نمود .

DVD با قابلیت نوشتن چندين مرتبه . فرمت این نوع دیسک ها DVD+RW ، DVD-RW و DVD-RAM می باشد . فرمت DVD-RAM دارای سازگاری بمراتب کمتری نسبت به دو فرمت ديگر بوده ولی برای گرفتن Backup مناسب می باشد. .DVD -RAM به دو صورت با محافظ ( بصورت کارتريج ) و بدون محافظ در دسترس می باشد. اکثر درايوهای DVD-RW دارای سرعت کمتری نسبت به DVD+RW می باشند. سرعت ذخیره ( نوشتن ) اطلاعات که بر روی رسانه های ذخيره سازی DVD-R بالغ بر 4X می باشد در ديسک های DVD-RW به 2X كاهش پیدا می كند.کارشناسان بر آورد نموده اند که بيش از شصت درصد از دیسك های DVD-RW و DVD+RW با DVD Player و داریوهای DVD ، سازگار می باشند.

درایوهای داخلی در مقابل درايوهای خارجی : قیمت درایوهای داخلی كمتر از درایوهای خارجی می باشد.درایوهای خارجی از اينترفيس های( FireWire(IEEE1394 و یا USB 2.0 بمنظور ارتباط با کامپيوتر استفاده می نمايند .برخی توليد کنندگان از دو اينترفيس فوق در محصولات خود استفاده می نمايند.

ذخیره اطلاعات بر روی دیسك های CD-RW : اکثر درايوهای DVD با قابليت نوشتن مجدد ، قادر به نوشتن اطلاعات بر روی دیسك های CD-R و CD-RW می باشند( قابلیت فوق ، در درایوهای DVD-RAM و DVD-R وجود ندارد).سرعت ذخیره سازی در درايوهای فوق پائين می باشد ، مثلا" درایوDVD-RW مدل DVR-A04 ،مربوط به شرکت Pioneer اطلاعات را بر روی دیسك های CD-R با سرعت 8X ذخیره می نماید.درايوهای مدل DRU-510A توليد شده توسط شرکت سونی ، قادر به ذخيره سازی اطلاعات با سرعت 24X می باشد .

نرم افزار : بهمراه تمامی درايوهای عرضه شده ، نرم افزارهای لازم نظير: Sonic's MY DVD (ايجاد منوها و تبديل ويدئوهای آنالوگ به MPEG2 تا بتوان از آنان در يک DVD Player استاندارد، استفاده نمود) نيز ارائه می گردد. تمامی درايوها امکان ايجاد DVD های داده را با استفاده از نرم افزارهای ارائه شده نيز فراهم می نمايند. ( نظير برنامه RecordNow Max که امکان نوشتن داده بر روی يک ديسک با قابليت نوشتن را فراهم می نمايد ) . برخی از توليد کنندگان نظير HP و سونی نرم افزارهائی را بمنظور ويرايش و Backup گرفتن از اطلاعات بهمراه محصول خود ارائه نموده اند .

تشریح مشخصات

در زمان تهيه يک درايو DVD ، مشخص نمودن فرمت هائی که درايو مورد نظر قادربه حمايت از آنان است يکی از مسائل مهم بوده و اغلب اولين پرسشی است که از جانب تهيه کنندگان مطرح می گردد . درايوهای DVD همانند درايوهای CD-RW که از ديسک هائی با قابليت نوشتن يک مرتبه و ديسک هائی با قابليت نوشتن چندين مرتبه استفاده می نمايند ، از دو گزينه متداول در اين زمينه يعنی DVD-R و DVD+R استفاده می نمايند ( مدل های فوق، ديسک هائی با قابليت نوشتن يک مرتبه را شامل می شوند) . ديسک های DVD-RW و DVD+RW و DVD-RAM سه گزينه متداول در رابطه با ديسک هائی با قابليت نوشتن مجدد می باشند . درايوهای DVD با قابليت نوشتن مجدد ، نظير DVD-Rom دارای چندين سرعت متفاوت می باشند:
- درايوهای DVD-RW : از 1X تا 2X
- درايوهای DVD+RW ، دارای سرعت 2.4X و 4X می باشند.
- درايوهای DVD-R : از 1X تا 4X
- درايوهای DVD+R، دارای سرعت 2.4X و 4X می باشند .
پارامترهای زیر را می توان در زمان انتخاب یک DVD در نظر گرفت :

سرعت نوشتن اطلاعات بر روی DVD با قابليت نوشتن يک مرتبه
حداقل : 1X or 2X DVD-R پیشهادی : 2.4X DVD+R or 4X DVD-R, 4X DVD+R
ديسک های DVD با قابليت نوشتن يک مرتبه که دو نوع DVD-R و DVD+R را شامل می شود ، سازگارترين فرمت DVD در حال حاضر می باشد .ويژگی فوق ،زمانيکه قصد استفاده از آنان در DVD Player ها وجود داشته باشد ، حائر اهميت می باشد.در زمان انتخاب درايو DVD لازم است به اين نکته دقت شود که درايو انتخابی از نسل قديمی( نسل اول ) درايوهای DVD+RW نباشد. سرعت ، معیار دیگری در انتخاب یك درایو بوده و می بايست درایو انتخابی قادر به حمايت از سرعت 4X باشد.

سرعت نوشتن اطلاعات بر روی DVD با قابليت نوشتن چندين مرتبه
حداقل : 1X DVD-RAM, 2X DVD-RW, 2.4X DVD+RW
پیشنهادی : 2X DVD-RAM, 2X DVD RW, 2.4X DVD+RW, 4X DVD+RW
در ديسک های DVD-RAM ، امکان ذخيره اطلاعاتی بالغ بر 4 / 9 گيگابايت وجود خواهد داشت ( دو طرف ديسک - کارتريج های ديسک ) .مشكل ديسک های فوق ،عدم سازگاری اكثريت آنان با درایوهای DVD-ROM می باشد. ديسک های DVD-RW و DVD+RW با اكثر درايوهای DVD-ROM ها و DVD PLAYER ها سازگار می باشند .سرعت ذخیره سازی در DVD-RW بمراتب كمتر از DVD+RW می باشد .

اينترفيس
حداقل : IDE پیشنهادی :( FireWire(IEEE1394 يا USB 2.0
درایوهای داخلی نسبت به درايوهای مشابه خارجی دارای قيمت مناسبتری می باشند. در صورتيکه قصد تهيه يک درايو خارجی وجود داشته باشد ، از سازگاری اينترفيس های آن با سيستم موجود، می بايست مطمئن گرديد . در اين رابطه می توان درايوی را انتخاب نمود که دارای اينترفيش های USB 2.0 و FireWire باشد .

نکاتی دررابطه با تهیه DVD

بررسی سرعت : سرعت درايوهای DVD-R می تواند با توجه به رسانه ذخيره سازی استفاده شده متغير باشد .اكثر درایوهای DVD-R دارای سرعت ذخیره سازی معادل 4X می باشند.در مدل های قدیمی و یا درايوهای قابل حمل ، صرفا" سرعت 1X و یا 2X حمايت می گردد. در حال حاضر درايوهای DVD-RW و DVD-RAM دارای سرعتی معادل 2X می باشند .

سازگار بودن : در بين فرمت های استفاده شده بمنظور نوشتن اطلاعات ( يک مرتبه ) ، DVD-R و DVD+R دارای سازگاری مطلوبی با DVD Player و درايوهای DVD-ROM موجود ، می باشند . با توجه به جديد بودن ديسک های DVD+R ( قدمت DVD-R بمراتب بیشتر می باشد ) ، ممكن است برخی از درايوهای DVD-ROM و يا DVD Player قدیمی، قادر به خواندن آنان نباشند. با توجه به ماهيت تغيير پذيری ديسک های DVD با قابليت نوشتن مجدد ، سازگاری آنان کمتر بوده و استفاده از آنان در برخی از درايوهای DVD-ROM و يا DVD Players ميسر نمی باشد.

لحاظ نمودن مدت زمان فرمت :تمامی دیسك های نوری با قابليت نوشتن مجدد،می بایست قبل از استفاده ، فرمت گردند.ولی درایو های DVD+RW بدليل ارائه امکانات لازم و پيش بينی شده در Firmware ، بصورت on the fly فرمت شده و در اين رابطه زمان بسيار اندکی صرف خواهد شد . بديهی است بموازات کاهش زمان فوق ، مدت زمان فرآيند نوشتن نيز کاهش خواهد يافت .در مقابل ، يک درايو DVD-RW نيازمند استفاده از نرم افزار خاصی بمنظور فرمت نمودن ديسک می باشد (قبل از اقدام به نوشتن بر روی ديسک ) . فرآيند فرمت نمودن با توجه به نرم افزار و شماره نسخه مربوطه ، می تواند تا يکساعت بطول انجامد. نرم افزارهای جديد،رسانه ذخيره سازی DVD-RW را بصورت on the fly ، فرمت می نمايند .

استفاده از درايوهای داخلی بهمراه يک اينترفيس IDE در کامپيوترهای شخصی : با توجه به اينکه درايوهای DVD با قابليت نوشتن مجدد، امکان خواندن DVD-ROM و CD را دارا می باشند ، می توان CD-ROM و يا DVD-ROM خود را بدون از دست دادن قابليت خاصی ، جايگزين نمود.

استفاده از اينترفيس های ديگر در صورت عدم وجود اتصالات IDE کافی :برای درایوهای خارجی می توان ، از پورت های FireWire و یا USB2.0 استفاده نمود. پورت های فوق ، سرعت مناسبی را در اينخصوص ارائه می نمايند . نوع پورت حمايت شده توسط يک درايو تاثير مستقيمی بر قيمت آن داشته و می توان در صورت ضرورت و نياز ، درايوی را تهيه نمود که از دو پورت اشاره شده حمايت می نمايد . در برخی از سيستم ها ممکن است بدليل عدم وجود شرايط لازم بمنظور استفاده از پورت های فوق ، نيازمند تهيه يک کارت FireWire و يا USB 2.0 باشيم .

اطيمنان از ارائه نرم افزارهای ضروری :تمامی تولید كنددگان بهمراه محصول توليدی خود ، نرم افزارهائی را نيز ارائه می نمايند. از نرم افزارها ی فوق می توان بمظنور ايجاد و ويرايش ويدئوهای DVD ، استفاده نمود. برخی از تولید كنندگان علاوه بر نرم افزارهای فوق، اقدام به ارائه نرم افزارها ی لازم بمنظور Backup و انجام عمليات حرفه ای در ارتباط با فایل های ویدئوئی نیز می نمایند.)

نحوه انتخاب یک رایتر

امروزه رايتر،به يکی از امکانات ضروری بر روی کامپيوترهای شخصی تبديل شده است . با استفاده از رايترها ، می توان در مدت زمان چند دقيقه اطلاعات متفاوتی نظير داده ، تصاوير و موزيک های دلخواه را بسادگی بر روی يک CD ارزان قيمت ( CD-R) ذخيره نمود. قابليت نوشتن مجدد اين نوع از درايوها ، امکان حذف و نوشتن مجدد اطلاعات بر روی CD هائی با قابليت نوشتن مجدد ( CD-RW ) را تا بيش از يکهزار مرتبه فراهم می نمايد. با استفاده از درايوهای فوق ، امکان انجام عمليات سه گانه خواندن ، نوشتن و نوشتن مجدد بر روی CD های متفاوت ( CD-R , CD-RW) فراهم می گردد . با توجه به نقش محوری عمليات نوشتن در درايورهای فوق ، از آنان با نام " رايـتر" نيز ياد می شود. قيمت درايوهای فوق ، نسبت به گذشته کاهش و امکان استفاده از آنان در مقياس گسترده ای برای عموم کاربران کامپيوتر فراهم شده است . در اين مقاله قصد داريم به بررسی پارامترهای مهم در رابطه با انتخاب يک رايتر پرداخته و از اين رهگذر با ضوابط و معيارهای انتخاب صحيح آنان بيشتر آشنا شويم .

جایگاه رایتر
تکنولوژی ساخت رايـترها در طی ساليان اخير خصوصا" سال گذشته، رشد و متناسب با آن سرعت درايوهای فوق، افزايش يافته است . کاهش مدت زمان نوشتن اطلاعات بر روی CD ، مهمترين دستاورد تکنولوژی فوق در ساليان اخير است. سرعت نوشتن در رايـترهای موجود نسبت به مدل های پيشين افزايش و هم اينک آنان در وضعيتی مطلوب قرار دارند . بررسی تفاوت سرعت نوشتن در مدل های موجود ، صحت گفته فوق را تائيد می نمايد. مثلا" تفاوت سرعت نوشتن يک درايو بيست و چهارسرعته ( 24X ) با يک درايو چهل و هشت سرعته ( 48X ) بر روی يک CD-R، کمتر از دو دقيقه و نيم می باشد . همچنين تفاوت سرعت بين درايوهای 48X و 52X ، به کمتر از چندين ثانيه رسيده است . در زمان انتخاب يک رايتر می بايست به نکات متعددی توجه گردد . سرعت خواندن ، نوشتن ، نوشتن مجدد ، اينترفيس درايو و توانائی نرم افزارارائه شده ، از جمله مواردی می باشند که در زمان انتخاب يک رايتر می بايست موردتوجه قرار گيرد .

ویژگی ها ی مهم
از مهمترین ویژگی های مرتبط با رايتر، می توان به موارد زیر اشاره نمود :

سرعت نوشتن CD- R: بهبود و افزايش سرعت نوشتن اطلاعات بر روی CD ، همواره يکی از اهداف مهم توليد کنندگان رايتر بوده است . رايترها ازمقدار X كه نماینگر سرعت خواندن و نوشتن است ، استفاده می نمايند( 1X معادل 150KB اطلاعات در هر ثانیه است ). سرعت اعلام شده توسط توليد کنندگان ، نشاندهنده حداكثر سرعت نوشتن و يا خواندن اطلاعات از ديسک بوده و بيانگر سرعت متوسط آنان( Burn Speed) نمی باشد ( سرعت فوق، معمولا" 4X تا 6X کمتر از سرعت اعلام شده است) .اکثر درايوهای موجود دارای سرعت 48X و يا 50X می باشند . حداكثر سرعت اين نوع درايوها در حال حاضر ، 52X می باشد.اکثر کارشناسان اين صنعت اعتقاد دارند که با توجه به محدوديت های تکتولوژی موجود ، سرعت 52X آخرین سرعت قابل ارائه در اين زمينه می باشد.عدم وجود تفاوت محسوس سرعت بين درايوهای ارائه شده يکی از دلايل عدم تمايل توليد کنندگان بمنظور برخورد با محدوديت فوق است . مثلا" سرعت دستيابی در درايوهای 48X کمتر از دو نيم دقيقه می باشد و در صورتيکه سرعت درايو به 52X افزايش يابد ، سرعت دستيابی صرفا" چندين ثانيه بهبود پيدا خواهد کرد .

سرعت نوشتن CD-RW: يکی از تحولات مهم ساليان اخير ، افزايش سرعت نوشتن به روی CD با قابليت نوشتن مجدد( CD-RW ) است .افزايش سرعت از 12X به 24X مهمترين دستاورد در اين زمينه بوده است . افزايش سرعت به 24X در درايوهای فوق ، به آن اندازه که تصور می شود ، بهبود سرعت نوشتن را در عمل بدنبال نداشته است . مثلا" اگر اطلاعاتی بالغ بر يکصد مگابايت برروی CD-RW نوشته گردد ، صرفا" بين ده تا بيست ثانيه در زمان صرفه جوئی می شود .

سرعت خواندن CD-Rom : سرعت خواندن دیسك ها ( CD-ROM) در سریعترین درایوهای موجود، حداكثر 52X است .(سرعت فوق ، در مقابل درایو هایی كه سرعت خواندن آنان 48Xاست ، پیشرفت قابل توجه ای محسوب نمی شود ) بر اساس مطالعات و تست های انجام شده ، مشخص شده است که سرعت نوشتن بر روی يک درايو با آنچه اعلام می شود نزديک به واقعيت است ولی در ارتباط با سرعت خواندن ، تفاوت های مهمی از نظر ميزان کارآئی وجود دارد. مثلا" بر اساس آزمايشات انجام شده بر روی درايوهائی که سرعت خواندن آنان 48X می باشد ، چهل ثانيه تفاوت مشاهده شده است .

اندازه بافر: بافر به مكانی در حافظه بمنظور ذخیره سازی اطلاعات موقت، اطلاق می گردد. رايترها عموما" دارای بافری به اندازه دو مگابايت بوده که باعث اطمینان از انتقال کامل و بدون وقفه اطلاعات به دیسك می گردند. بديهی است هر اندازه که ظرفيت بافربيشتر باشد، با مشکلات کمتری از نظر سرعت انتقال اطلاعات به حافظه و برنامه مورد نظر ، مواجه خواهيم بود . برخی از درایو ها، بافری معادل 4 تا 8 مگابایت را پشتيبانی نموده که مقدار اندکی از آن بمنظور حفاظت درایو و از اكثر آن در جهت افزايش کارآئی استفاده می گردد .

اینترفيس : درایو های IDE داخلی ، ارزانترين نوع رايتری می باشند که می توان آنان را تهيه نمود .نصب و راه اندازی اين نوع درايوها نيز بسادگی انجام می شود.درایو هایی كه بصورت External استفاده می گردند،از طريق ( FireWire(IEEE394 و یا پورت USB2.0 به سيستم متصل و کارآئی آنان مشابه درايوهای Internal است .قیمت درایو هایی كه از FireWireجهت ارتباط با كامپیوتر استفاده می نمایند نسبت به درايوهائی با پورت USB2.0، گرانتر می باشد (كامپیوتر،می بايست دارای پورت FireWire باشد،درغیراینصورت نصب يک کارت مخصوص بر روی سيستم بمنظور حمايـت از پورت فوق ، الزامی است ) . در موارديکه از پورت USB 1.1 برای درایوی شامل پورت USB 2.0 ، استفاده می گردد ، سرعت خواندن و نوشتن اطلاعات بر روی ديسک،حداکثر 4X خواهد بود( صرفنظر از حداکثر سرعت درايو ) . برخی از توليد کنندگان همچنان درايوهائی را برای استفاده از پورت USB 1.1 طراحی و توليد می نمايند. در زمان استفاده از اين نوع درايوها می بايست به اين نکته توجه گردد که سرعت آنان از 4X تجاوز نخواهد کرد . برخی از درايوهای External برای ارتباط با کامپيوتر چندين اينترفيس را ارائه می دهند ( Fireware ، PC Card ، پورت USB 2.0 و حتی پورت موازی ) . قيمت اين نوع از درايوها ، نسبت به مدل های External استاندارد، اندکی بيشتر است .

نرم افزار: تمامی رايترها بهمراه يک و يا چندين CD-RW و نرم افزار لازم بمنظور نوشتن اطلاعات بر روی CD ، ارائه می گردند . برخی از نرم افزارهای ارائه شده نظير Ahead's Nero Burning Rom 5.5 كه به آن اختصارا" Nero 5.5 گفته می شود، دارای امکانات و قابليت های بيشتری نسبت به ساير نرم افزارهای موجود بوده و برخی ديگر نظير Oak Technology's SimpliCD و Roxio's Easy CD بدليل ارائه تسهيلات لازم جهت استفاده ، دارای محبوبيت بيشتری در بين کاربران می باشند.

تكنولوژی Mt. Rainier: درایو هایی كه دارای قابليت استفاده از تکنولوژی فوق می باشند ، قادر به نوشتن اطلاعات بر روی CD بدون نياز به نرم افزارهای اضافه ای می باشند(مانند Roxio DirectCD). در حال حاضر ، صرفا"نسخه هائی از لينوکس از تکنولوژی فوق ، حمايت می نمايند .نسخه آتی ويندوز ( Longhorn ) که طی دو سال آينده ارائه خواهد شد ، از تکنولوژی فوق حمايت می نمايد. برخی از درايوهای ارائه شده ، ادعا می نمايند که از تکنولوژی فوق حمايت می نمايند ، با اينکه گفته فوق در اکثرموارد صحيح می باشد ولی در اغلب موارد لازم است Firmware سيستم ارتقاء يابد .برخی از درايوهائی که با امکان حمايت از تکنولوژی Mt.Rainier بفروش می رسد ، شامل نرم افزارهای لازم بمنظور حمايت از تکنولوژی فوق نبوده و لازم است نرم افزار موجود به نسخه ای جديد که قادر به حمايت از تکنولوژی فوق است، ارتقاء يابد .برخی از نرم افزارها نظير DirectCd از تکنولوژی فوق حمايت می نمايند ولی ديسک های نوشته شده با استفاده از تکنولوژی Mt. Rainier با سيستم های عامل قديمی سازگار نبوده و می بايست از نرم افزارهائی خاص بمنظور خواندن ديسک ها استفاده گردد ( نرم افزارهائی که از تکنولوژی Mt. Rainier حمايت می نمايند) .


تشریح مشخصات
رايتر، امکان خواندن و يا نوشتن بر روی CD را فراهم می نمايد ( CD-R و CD-W ) . مهمترين ويژگی مرتبط با درايوهای فوق ، سرعت نوشتن اطلاعات بر روی CD است . از سه عدد برای نشان دادن سرعت درايو استفاده می شود: سرعت نوشتن ، سرعت نوشتن مجدد و سرعت خواندن . بيشترين ميزان سرعت مربوط به سرعت خواندن اطلاعات و پائين ترين سرعت مربوط به نوشتن مجدد اطلاعات است . عددی که معمولا" بين دو عدد فوق قرار می گيرد، نشاندهنده سرعت نوشتن اطلاعات است ( عدد فوق ، هرگز از سرعت خواندن اطلاعات بيشتر نخواهد بود ) . لازم است به اين نکته اشاره گردد که سرعت نوشتن اطلاعات بر روی CD در درايوهائی با سرعت 48X ، می بايست از لحاظ تئوری دو برابر سرعت درايوهائی با سرعت 24X باشد ولی در عمل تفاوت اندکی در اين راستا مشاهده می گردد.
پارامترهای زير را می توان در زمان انتخاب يک رايتر در نظر گرفت :

سرعت نوشتن
حداقل : 32X تا 48X پيشنهادی : 48X تا 52X حداکثر : 48X تا 52X
پارامتر فوق ، بيانگر سرعت نوشتن اطلاعات بر روی CD-R است .بديهی است هر اندازه سرعت فوق بيشتر باشد، مدت زمان کمتری صرف نوشتن اطلاعات بر روی CD خواهد شد .

سرعت نوشتن مجدد
حداقل : 16X يا کمتر پيشنهادی : 24X حداکثر : 32X
پارامتر فوق ،بيانگر سرعت نوشتن بر روی يک CD-RW است ( CD با قابليت نوشتن مجدد اطلاعات بر روی آن ) . مشخصه فوق ارتباطی با سرعت نوشتن بر روی ديسک های CD-R ( نوشتن يک مرتبه ) نخواهد داشت .

سرعت خواندن
حداقل : 24X به بالا پيشنهادی : 40X تا 52X حداکثر : 52X
پارامتر فوق ، بيانگر سرعت خواندن اطلاعات ذخيره شده بر روی يک ديسک است .

نرم افزارنوشتن CD
حداقل : برخی اوقات ارائه می گردد . پيشنهادی : همواره با محصول ارائه می گردد. حداکثر : همواره با محصول ارائه می گردد .
پارامتر فوق ، اشاره به نرم افزارهای مورد نياز بمنظور ذخيره داده ، موزيک و فرمت نمودن ديسک های CD-RW دارد . تمامی توليد کنندگان اصلی بهمراه محصول توليدی خود ، نرم افزار خاصی را نيز ارائه می نمايند. برخی از توليد کنندگان علاوه بر ارائه نرم افزار اختصاصی نوشتن اطلاعات ، نرم افزارهای ديگری را نيز بهمراه محصول خود ارائه می دهند ( نظير نرم افزار ويرايش تصاوئر ) .

اينترفيس برای درايوهای داخلی
حداقل : IDE پيشنهادی IDE حداکثر : IDE و SCSI
اينترفيس های IDE ، در اغلب کامپيوترهای شخصی بعنوان يک استاندارد پذيرفته شده اند . برای استفاده از اينترفيس های SCSI می بايست بر روی کامپيوتر يک کارت اضافی نصب گردد( با فرض عدم پتانسيل ارائه شده توسط مادربرد ) .

اينترفيس برای درايوهای خارجی
حداقل : USB 2.0 يا PC Card پيشنهادی : USB 2.0 ، PC Card و يا Firewire حداکثر : USB 2.0 ، PC Card و يا Firewire
درايوها ی خارجی در کامپيوترهای Notebook ممکن است از يک اتصال USB 2.0 ، يک اتصال سريعتر PC Card و يا يک FireWire استفاده نمايند . قبل از انتخاب يک درايو خارجی ، می بايست از وجود اينترفيس لازم در کامپيوترمطمئن گرديد . در صورتيکه سيستم دارای پورت USB 2.0 نمی باشد ،می توان درايو USB 2.0 را از طريق پورت USB 1.1 به سيستم متصل نمود ، در چنين حالتی پورت فوق صرفا" قادر به حمايـت از سرعت 4X خواهد بود.

با فر حافظه
حداقل : دو مگابايت تا چهارمگابايت پيشنهادی : دو تا هشت مگابايت حداکثر : دو تا هشت مگابايت
بافر ، مسئوليت ذخيره سازی داده در زمان نوشتن اطلاعات بر روی CD را برعهده دارد. هر اندازه که ظرفيت بافر بيشتر باشد ، با اشکالات کمتری مواجه بوده و پيشگيری لازم در ارتباط با خرابی CD انجام می شود.

نکاتی دررابطه با تهیه رایتر

انتخاب يک درايو با سرعت مناسب . در صورت انتخاب يک رايتر با سرعت کم ، زمان بيشتری برای نوشتن و خواندن اطلاعات صرف خواهد شد . بنابراين می توان پس از بررسی درايوهای موجود ، نسبت به تهيه يک درايو با سرعت مناسب و از يک توليد کننده معتبر ، اقدام نمود

استفاده از رايترهائی با اينترفيس IDE . درايوهای فوق دارای قيمت و سرعت مناسب بوده و بسادگی نصب می گردند.

استفاده از چهار مگابايت حافظه و يا بيشتر . ظرفيت بافر ارتباط مستقيمی با کارآئی سيستم دارد .

انتخاب مناسب اينترفيس در درايوهای خارجی با توجه به نسبت سرعت و هزينه . درايوهائی که از پورت Firewire حمايت می نمايند ، دارای بالاترين سرعت بوده و استفاده از آنان مشروط به حمايت از پورت فوق توسط سيستم است .سرعت درايوهائی که از پورت USB 2.0 استفاده می نمايند نيز مناسب بوده و در عين حال قيمت آنان کمتر از نوع Firewire می باشد . درايوهائی که دارای پورت USB 2.0 می باشند را می توان از طريق پورت USB 1.1 نيز بخدمت گرفت و لی لازم است به اين نکته توجه شود که در چنين حالتی سرعت نوشتن حداکثر 4X خواهد بود . دستگاههای PC Card دارای سرعت کمتری نسبت به Firewire می باشند.

اطمينان از تطبيق نرم افزار ارائه شده با خواسته های موجود . کاربران بمنظور نوشتن اطلاعات نیازمند استفاده از نرم افزارها ی خاصی می باشند. تمامی توليد کنندگان بهمراه محصول خود ، نرم افزارهای مورد نیاز را نيز ارائه می دهند .کاربران می توانند علاوه بر نرم افزارهای ارائه شده بهمراه درايو خريداری شده از ساير نرم افزارهای موجود نيز استفاده نمايند .

حمايت از تكنولوژی Mt. Rainer . در صورت استفاده از نسخه های لينوکس و يا ارتقاء سيستم به نسخه جديد ويندوز ، می توان از رايتری استفاده نمود که از تکنولوژی Mt. Rainer حمايت می نمايد . ( عمليات نوشتن بر روی اين نوع درايوها مشروط به حمايت سيستم عامل، مشابه استفاده از يک فلاپی درايو می باشد . عدم نياز به نرم افزارهای خاص بمنظور نوشتن بر روی CD ) .